به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، سومین نشست «راه گفت‌وگو» با عنوان «شهروند، مسکن، زیرساخت اجتماعی» با حضور علی اعطا، مشاور وزیر راه و شهرسازی در امور اجتماعی و حقوق شهروندی، عبدالرضا گلپایگانی عضو اصلی هیات‌مدیره سازمان ملی زمین و مسکن، کاوه اسدپور رئیس مرکز توسعه و سیاست‌های راهبردی وزارت راه و شهرسازی، حسین ایمانی جاجرمی دانشیار و رئیس موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و جمعی از فعالان حوزه شهرسازی و معماری برگزار شد.
در این نشست، کارشناسان و مدیران حوزه شهرسازی از موضوعی گفتند که در بسیاری از پروژه‌های مسکن و توسعه شهری کمتر دیده شده است؛ اینکه ساختن خانه و خیابان و پارک، لزوماً به معنای ساختن زندگی اجتماعی نیست و بدون محله، فضای عمومی، ثبات سکونتی، امکان مشارکت و دسترسی برابر به زیرساخت‌های اجتماعی، شهر می‌تواند به مجموعه‌ای از ساختمان‌ها برای سکونت تبدیل شود، نه محیطی برای زندگی.
مسکن را می‌توان ساخت، خیابان را آسفالت کرد، مدرسه و پارک را در نقشه جانمایی کرد و حتی مجموعه‌ای از ساختمان‌های جدید را در نقطه‌ای از شهر یا بیرون از آن بالا برد؛ اما هیچکدام به تنهایی تضمین نمی‌کند که آنجا «محله» شکل گرفته باشد. محله چیزی فراتر از کالبد است؛ مجموعه‌ای از روابط، آشنایی‌ها، اعتمادها، خاطرات، مشارکت‌ها و تجربه‌های مشترک است که در طول زمان شکل می‌گیرد.
این موضوع، محور اصلی نشستی بود که با موضوع زیرساخت‌های اجتماعی برگزار شد؛ نشستی که در آن کارشناسان و مدیران حوزه شهرسازی، از کتابخانه و پیاده‌رو و پارک محله تا اجاره‌نشینی، طراحی مسکن، فضای عمومی، مشارکت مردم و حتی کافه‌ها را به عنوان اجزای مؤثر در شکل‌گیری یا تضعیف روابط اجتماعی بررسی کردند.
در این نشست، علی اعطا، مشاور وزیر راه و شهرسازی در امور اجتماعی و حقوق شهروندی، با تأکید بر ضرورت اجتماعی‌تر شدن سیاست‌ها و تصمیمات وزارت راه و شهرسازی، گفت: ابعاد مربوط به روابط میان انسان‌ها و تأثیر هر سیاست و اقدام بر مناسبات اجتماعی باید از مرحله سیاست‌گذاری تا بهره‌برداری مورد توجه قرار گیرد.
عبدالرضا گلپایگانی، عضو هیأت مدیره سازمان ملی زمین و مسکن نیز با اشاره به تجربه پروژه‌های بازآفرینی و توسعه شهری، بر اهمیت ایجاد فضاهای اجتماعی و عمومی در شهرها تأکید کرد و خواستار توجه به مشارکت مردم در شکل‌گیری فضاهای شهری شد.
حسین ایمانی جاجرمی، رئیس مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، با بیان اینکه امر اجتماعی جایگاه مناسبی در ساختار دولت ندارد، بر ضرورت به رسمیت شناختن تنوع اجتماعی و تفاوت گروه‌های مختلف در سیاست‌گذاری تأکید کرد.
در پایان، حاضران بر پیوند میان مسکن و زندگی اجتماعی، اهمیت ثبات سکونت، نقش فضاهای فرهنگی و ضرورت تقویت نهادهای محلی برای ارتقای کیفیت زندگی در شهرها تأکید کردند.
منبع: https://www.mrud.ir
