معدن و صنایع معدنی به عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد کشور، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند نگاهی راهبردی و همهجانبه است.
تجربه سالهای اخیر نشان داده است که رویکردهای بخشی و نگاههای موضعی نمیتواند توسعهای پایدار و ماندگار را رقم بزند و آنچه که بدان نیازمندیم، اهتمام همزمان به سه ضلع بهرهوری، تابآوری و پایداری و الزامات آنها است.
ضلع نخست این مثلث، بهرهوری است. بدون ارتقای بهرهوری در ابعاد متعدد از جمله نیروی انسانی، تجهیزات و ماشینآلات، انرژی و مدیریت، حوزه معدن و صنایع معدنی نمیتواند در بازارهای داخلی و بینالمللی، رقابتی باقی بماند. بهرهوری به معنای تولید بیشتر با هزینه کمتر و کیفیت بالاتر است. این مهم تنها با نوسازی فناوری، آموزش نیروی متخصص، بهینهسازی زنجیره ارزش و حذف گلوگاههای تولید محقق میشود.
پایداری؛ ضامن بقای درازمدت: ضلع دوم این مثلث طلایی پایداری است. پایداری به معنای بهرهبرداری مسئولانه از منابع، کاهش آلایندهها، مدیریت صحیح باطلهها، بازسازی معادن پس از استخراج و رعایت الزامات اجتماعی، زیستمحیطی و اقتصاد چرخهای است. توسعه پایدار معدنی، توسعهای است که هم نیازهای امروز را برآورده نماید و هم امکان نسلهای بعدی را برای تأمین نیازهایشان به خطر نیندازد.
تابآوری؛ سپر دفاعی در برابر بحرانها: ضلع سوم مثلث مزبور، تابآوری است. صنعتی که در برابر شوکهای اقتصادی، تحریمها، نوسانات ارزی، ناترازی انرژی و بحرانهای طبیعی آسیبپذیر باشد، نمیتواند مسیر بهینه توسعه را ادامه دهد. تابآوری یعنی مجموعه اقدامات توانافزا برای بازگشت سریع به شرایط عادی پس از بحران از جمله تنوع بخشیدن به بازارها، رعایت اقتضایات پدافند غیرعامل، ایجاد زنجیره تأمین مطمئن و اتخاذ رویکردهای انعطافپذیر در تولید که یک ضرورت برای تداوم عملکردهای حیاتی در این صنعت است.
این سه مقوله مکمل یکدیگرند و غفلت از هر یک، کل چارچوب ماندگاری و توسعه را فرو میریزد. آینده این صنعت از آنِ کسانی است که امروز همزمان به تقویت هر سه ضلع این مثلث طلایی وفادار بمانند.
منبع: https://iranminehouse.ir
