{
“title”: “انقلاب مهارتی در ۵۱ شهر ایران با حمایت هلدینگ تاپیکو”,
“content”: “
گروه برند، روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی تاپیکو: صدای روشن شدن دستگاههای CNC و جوشکاری، همهمه دانشآموزان و شور و شوق برای یادگیری جای سکوت سنگین کارگاههای متروکه فنی و حرفهای را گرفته است. در سال گذشته ۵۱ کارگاه فنی و حرفهای در سراسر کشور، جان تازه گرفت. شاید تا همین چند وقت قبل، وقتی حرف از مسئولیت اجتماعی صنایع بزرگ میشد، ذهنها به سمت کمکهزینههای پراکنده یا پروژههای مقطعی میرفت. اما یک تغییر مسیر در هلدینگ تاپیکو با همراهی وزارت کار، قواعد بازی را عوض کرد. این گزارش، روایت تزریق هوشمندانه ثروت صنعت به رگهای مهارت است، قصهای که از هنرستان دخترانه ماهشهر آغاز شد و سپس کارش به کارگاه انرژی تجدیدپذیر سرخس و کارگاه هوش مصنوعی درگز کشیده شد و فاصله عمیق میان کلاس درس و چرخدندههای کارخانهها را برای همیشه پر کرد.
رویایی که محقق شد
ردپای این تغییر نگاه سازمانی را نه در بخشنامهها، که باید در کف میدان و در جغرافیای شهرهای ایران جستجو کرد. تا همین چند وقت پیش، شاید نوجوانی در شهرستان مرزی درگز، تحصیل در رشته هوش مصنوعی در مرکز فنی و حرفهای را رویایی دستنیافتنی میدانست. یا شاید جوانان بومی شهرستان سرخس فکرش را هم نمیکردند که روزی در شهرشان رشته انرژیهای تجدیدپذیر با کارگاههای مجهز راهاندازی شود. اما حالا این تصویرهای ثابت و محرومیتهای کهنه با تغییر مسیر هزینهکرد مسئولیتهای اجتماعی شرکتهای بزرگ نفت و گاز و پتروشیمی از جمله تاپیکو برهم خورده و جای آن را به صدای روشن شدن تجهیزات مدرن در کارگاههای مهارتی داده است.
۸۳۰ میلیارد ریال در یک سال
در بسیاری از شهرها، کارخانهها و پتروشیمیهای پیشرفته ایجاد شده است، اما در میان عظمت این پتروشیمیها، یک حلقه مفقوده همیشه خودنمایی میکند: نیروی بومی متخصصی که بتواند این دستگاهها را هدایت کند. این یعنی صنعت بدون مهارت، شبیه ماشین گرانقیمتی است که راننده ندارد. بر همین اساس بود که هلدینگ تاپیکو در سال گذشته بخش قابل توجهی از بودجه مسئولیتهای اجتماعی شرکتهای تابعهاش را بر اساس تفاهمنامه با سازمان آموزش فنی و حرفهای کشور و ابلاغیه وزارت کار، مستقیماً به رگهای آموزش مهارت تزریق کرد.
بررسی عملکرد شرکتهای زیرمجموعه تاپیکو؛ از فنآوران، غدیر و خراسان گرفته تا نفت پاسارگاد، ایرانول و گروه بارز نشان میدهد که تنها در یک سال، بیش از ۸۳۰ میلیارد ریال صرف توسعه فضاهای آموزشی و زیرساختهای مهارتآموزی در استانهای محل فعالیت این صنایع شده است. تجربه الگوی توسعه در اقتصادهای پیشرو صنعتی مثل آلمان و سوئیس هم دقیقاً همین نقشه راه را نشان میدهد؛ استقرار نظام آموزش دوگانه. در این کشورها، غولهای صنعتی به جای پرداختهای حمایتی مقطعی و بیهدف، اعتبارات مسئولیت اجتماعی (CSR) خود را مستقیماً با مراکز آموزش فنی پیوند میزنند.
توسعه اقتصادی، از پشت نیمکتها آغاز میشود
این سرمایهگذاریها برای هلدینگ تاپیکو یک اقدام صرفاً حمایتی و خیریه نیست، بلکه بخش جداییناپذیری از استراتژی توسعه صنعتی است. روحالله شهیدیپور، مدیرعامل تاپیکو، درباره منطق پشت این نقشه راه میگوید: بهرهوری در صنایع مستقیماً با سطح مهارت نیروی کار ارتباط دارد. وقتی کارگر یا تکنسین، توان کار با ماشینآلات پیشرفته را نداشته باشد، حتی سرمایهگذاریهای بزرگ صنعتی هم نمیتواند ارزش افزوده مورد انتظار را ایجاد کند. اگر بین آموزش مهارت و صنعت پیوندی واقعی و میدانی شکل بگیرد، نسل تازهای از متخصصان وارد میدان میشوند که موتور محرک اقتصاد خواهند بود.
چراغ ۵۱ کارگاه مجهز در ۵۱ شهرستان روشن شد
الگوی اجرای این طرح در تاپیکو یک قانون نانوشته اما دقیق دارد، اینکه منابع هر شرکت باید در همان منطقهای که صنعت در آن نفس میکشد، هزینه شود. یعنی ثروتی که از دل یک منطقه میجوشد، دوباره به همان شهر برمیگردد تا صرف آینده جوانانش شود. تبلور این قانون نانوشته را میتوان در روایت غلامرضا محمدی، رئیس سازمان آموزش فنی و حرفهای کشور از هزینهکرد بودجه مسئولیتهای اجتماعی تاپیکو دید: با تخصیص دهها میلیارد تومان از محل هزینهکرد مسئولیتهای اجتماعی شرکتهای زیرمجموعه هلدینگ تاپیکو، ۵۱ کارگاه در شهرهای مختلف تجهیز یا راهاندازی شد. از کارگاه هوش مصنوعی در زنجان، طارم و درگز گرفته تا کارگاههای هوشمندسازی ساختمان در شادگان و صنایع خودرو در حاجیآباد هرمزگان.
حالا در جنوب غرب کشور و در هویزه و سوسنگرد، صدای دستگاههای CNC و جوشکاری صنعتی برای جوانان جویای کار و تشنه یادگرفتن یک مهارت، نه یک صدای دلخراش که سمفونی زیبایی است که گوشها را مینوازد.
سرمایهگذاری برای فردا در خراسان؛ از کارگاههای مهارتی تا هوش مصنوعی
در امتداد این نگاه توسعهمحور، پتروشیمی خراسان هم با سرمایهگذاری ۱۰ میلیارد تومانی، ۱۵ کارگاه مهارتی با تمرکز بر آموزشهای نوینی مثل هوش مصنوعی و انرژیهای تجدیدپذیر را در ۹ شهرستان شرق کشور تجهیز کرده است تا نیروی کار بومی را با نیازهای فردای صنعت پیوند دهد. عیسی نوروزیپور، مدیرعامل پتروشیمی خراسان، این اقدام را چنین روایت میکند: رسالت صنعت فقط در خطوط تولید خلاصه نمیشود. هدف ما از راهاندازی این کارگاهها، ایجاد پلی مستقیم میان جوانان مستعد منطقه و نیازهای واقعی بازار کار بود تا با عبور از آموزشهای سنتی، مهارتهایی بیاموزند که آنها را به پیشران توسعه در سالهای آینده تبدیل کند.
سهم دختران ماهشهر؛ پایان دوران تماشا
شاید یکی از ملموسترین و زیباترین خروجیهای این تغییر رویکرد را بتوان در شهرستان چمران ماهشهر دید. جایی که پتروشیمی فنآوران با راهبری تاپیکو، اولین هنرستان فنی و حرفهای دخترانه این شهرستان را تأسیس کرد. برای پا گرفتن هنرستان فنآوران ۱، در یک سال گذشته ۱۵۰ میلیارد ریال هزینه شد تا این سازه امید با بهترین امکانات به بهرهبرداری برسد و از سال گذشته درهای این مرکز به روی دختران ماهشهری باز شد تا سهم دختران ماهشهری از صنعت، نه فقط تماشا، که مهارتآموزی و مشارکت مستقیم باشد. در سال گذشته کلنگ هنرستان ۱۲ کلاسه فنآوران ۲ هم با اعتبار اولیه ۱۰۰ میلیارد ریال به زمین زده شده تا زنجیره آموزش در ماهشهر دوستداشتنی تکمیل شود.
توسعه پایدار از شعار تا واقعیت
توسعه یکشبه اتفاق نمیافتد، نه با روبانهای قرمز افتتاحیه و نه با سخنرانیهای پرشور. توسعه درست از همان نقطهای آغاز میشود که یک دختر ماهشهری برای اولین بار روپوش کارگاهی میپوشد، یا یک جوان درگزی کدنویسی برای هوش مصنوعی را روی سیستمهای یک مرکز فنی و حرفهای تایپ میکند. نقشه راهی که تاپیکو در پیوند زدن ثروت صنعت به رگهای مهارت ترسیم کرده، پایان دادن به پارادوکس تلخ صنعت پیشرفته و بومیان بدون تخصص است. این ۵۱ کارگاه و آن هنرستانهای دخترانه، صرفاً سازههایی از آجر و تجهیزات نیستند، آنها سنگرهای جدید تابآوری اقتصادی ایراناند.
وقتی سرمایههای مسئولیت اجتماعی به جای مسکنهای موقت، تبدیل به بذر مهارت میشوند، دیگر با یک اقدام خیریه روبهرو نیستیم، با یک استراتژی برنده-برنده مواجهیم که در آن، هم جوان جویای کار به هویت و تخصص میرسد، و هم صنعت برای دهههای آینده، نیروی محرکهاش را بیمه میکند. این، همان روایت اصیل توسعه است؛ بیصدا، عمیق و ماندگار.
نویسنده: عطیه اکبری
“,
“meta_description”: “هلد
منبع: https://www.tappico.com/

